Пианото на покрива
Когато се преместихме в новия блок, всичко ми изглеждаше чуждо. Стълбите скърцаха, съседите не се усмихваха, а дори и котките изглеждаха сърдити. Нямах приятели. Затова всяка вечер свирех на устната си хармоника. Но звукът ѝ беше тих, а мислите ми много. Един ден, докато се качвах по стълбите, видях една врата, на която пишеше „таван“….


